Category

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Category

Ο μεγάλος μου γιος, έκλεισε τα 5 το Σάββατο και το γιορτάσαμε στο σπίτι μας με αγαπημένα πρόσωπα! Άλλος ένας χρόνος πέρασε και μου φαίνεται σαν ψέμα… πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός, κυλάει σα νεράκι! Εκείνο το ξανθό μωράκι με τα γαλανά ματάκια, μεγάλωσε και έγινε ένα γλυκό αντράκι! Ένα αντράκι που θέλησε στα φετινά του γενέθλια να μεταμορφωθεί σ’έναν άγριο και σκληρό πειρατή! Το θέμα των γενεθλίων του δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από τους ΠΕΙΡΑΤΕΣ! Η επιλογή του θέματος έγινε από τον ίδιο (πριν ένα χρόνο περίπου…) και ήταν για εμένα μια καλή αφορμή να ξεδιπλώσω τη δημιουργικότητα που “κρύβω” μέσα μου (γιατί παρ’όλο που “το έχω” δεν ασχολούμαι και πολύ…) και να αφεθώ στον μαγικό κόσμο του crafting! Επέλεξα το σετ της αρεσκείας μου, με τα δωρεάν εκτυπώσιμα που βρήκα στη σελίδα του PrettyPartyIdeas, της φίλης Δώρας και πάνω σ’αυτό ταίριαξα όλο το υπόλοιπο σκηνικό! Εργάστηκα “σκληρά” μία εβδομάδα, υλοποιώντας…

Ανήμερα του Αγίου Φανουρίου – πριν 4 χρόνια (πώς πέρασαν έτσι ε…?) δώσαμε το σημαντικότερο ραντεβού της ζωής μας! Στις 27 Αυγούστου 2011, ώρα 19:00 μμ, στον ιερό ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στο Νέο Πύργο της Β. Εύβοιας. Διπλό μυστήριο, διπλή χαρά, διπλή γιορτή… Γάμος και βάφτιση μαζί! Θυμάσαι? Εγώ θυμάμαι… Στο πατρικό μου έπαιζαν απαλά στο cd player γαμοτράγουδα… Συγγενείς και φίλοι κατέφθαναν σιγά σιγά, για να δούνε τη νύφη, να χαρούν με τη χαρά της, τη χαρά μου… Η νύφη, εγώ δηλαδή, χαρούμενη και αγχωμένη μαζί! Ναι, ναι ήμουν αρκετά αγχωμένη έως και νευρική μπορώ να πω… Καθισμένη σ’ένα σκαμπό με την κομμώτρια από την μία πλευρά και την μακιγιέζ από την άλλη… α και τους φωτογράφους τριγύρω, να προσπαθούν να καλύψουν την όλη προετοιμασία! Οι φίλες και κουμπάρες μου, μαζί με την αδερφούλα μου, μου φόρεσαν το υπέροχο νυφικό μου! Πραγματικά υπέροχο, έτσι όπως ακριβώς το ήθελα.…

Μοναδικές και πολύ συγκινητικές στιγμές ζήσαμε όλοι μας την Κυριακή 14 Ιουνίου 2015, στο κλείσιμο της αυλαίας για την περσινή χρονιά, που έπεσε με μία εντυπωσιακή γιορτή όλων των μαθητών του νηπιαγωγείου “Το Αερόστατο”! Προ νήπια και νήπια έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους επάνω στο σανίδι, με τις ερμηνείες τους στο θεατρικό έργο Γ. Ξανθούλη, με τίτλο «Τύμπανο, τρομπέτα & κόκκινα κουφέτα»! Με τη δύναμη της μουσικής του Γ. Κατσαρού, τα όργανά μιας ορχήστρας αναζητούν το τραγούδι της χαράς, για να ξαναφέρουν το χαμόγελο στους ανθρώπους! Οι περιπέτειες πολλές αλλά το αποτέλεσμα…ελπιδοφόρο! Το θέατρο της Λεοντείου Σχολής, ήταν κατάμεστο από γονείς, συγγενείς και φίλους, όλους εμάς δηλαδή, όπου για περισσότερο από μία ώρα, είμαστε το πιο ενθουσιώδες κοινό που έχει υπάρξει ποτέ σε θεατρική παράσταση! Μεγάλη η συγκίνηση και η περηφάνια! Άλλο να σας το περιγράφω κι άλλο να το βλέπατε με τα μάτια σας… Τα παιδιά μας, οι λιλιπούτειοι ηθοποιοί της…

Τα φετινά μου γενέθλια αλλιώς τα είχα ονειρευτεί κι αλλιώς μου βγήκαν! Έχουν δίκιο που λένε, όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια ο Θεός “γελάει”… κάπως έτσι έγινε και στη δική μου περίπτωση… Που λέτε φίλοι μου, ενώ είχα σκεφτεί να προσκαλέσω λίγους φίλους (για το καλό) και να σβήσω το κεράκι για τα 36α γενέθλιά μου, τσουπ μου αρρώστησε ο μικρούλης μου (απ’το πουθενά…) και όλα άλλαξαν! Δε βαριέσαι (είπα στον εαυτό μου), η υγεία των παιδιών μου είναι πάνω απ’όλα!!! Του χρόνου να είμαστε όλοι καλά και θα διοργανώσω ένα αξέχαστο πάρτι γενεθλίων, ξέρετε, από εκείνα που κάναμε όταν είμαστε παιδιά. Με πλούσιο μπουφέ, άφθονο αλκοόλ και μουσική στο φούλ!!! Η φετινή μέρα των γενεθλίων μου, λοιπόν, πέρασε πολύ ήσυχα και πολύ οικογενειακά! Εγώ παρέα με τους τρεις άντρες μου, μόνοι στο σπίτι! (χιχιχι) Παρ’όλη την κούραση και την αϋπνία μου όμως, κάτι μέσα μου, μια φωνούλα μου έλεγε:…

Σεπτέμβριος, 15 για την ακρίβεια (πότε φθάσαμε ε?)… ως γνωστόν είναι ο μήνας που σηματοδοτεί το τέλος του καλοκαιριού και την αρχή ενός νέου κύκλου! Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του (που λένε) και οι μαθητές στα θρανία τους! Μια νέα σχολική χρονιά ξεκίνησε και είμαι πολύ χαρούμενη, αφού και το δικό μου αγοράκι, ο Γιώργος μου, είναι μαθητής νηπιαγωγείου πια! Τι υπερηφάνεια! (κουκουβαααά) Έζησες από κοντά τον πρώτο σου σχολικό αγιασμό, όπως περιέγραψα εδώ και από χθες κάθισες επίσημα στο θρανίο σου, μαζί με όλους τους συμμαθητές σου! Το ξυπνητήρι μας χτύπησε στις 07:00. Ξύπνησα πρώτη για να ετοιμάσω το πρωινό σου. (δυσκολεύτηκα τόσο να ανοίξω τα ματάκια μου, η δόλια η μάνα… το λέω χωρίς ντροπή!). Εσύ όμως, αγάπη μου, δυσκολεύτηκες περισσότερο… σηκωτό σε έβγαλα έξω στο σαλόνι…. βάρβαρη ώρα, το ξέρω! Αν και πολύ νυσταγμένος, ήσουν χαρούμενος! Έφαγες όλο το πρωινό σου (δημητριακά με γάλα), έπλυνες το πρόσωπο και τα δοντάκια, βάλαμε κεράκι στα…

11/09/2015 η μεγάλη μέρα έφθασε! Η πρώτη, επίσημη μέρα σου, στο νηπιαγωγείο είναι γεγονός! Δεν μπορώ να το πιστέψω. Ο Γιώργος μου μαθητής νηπιαγωγείου! Μεγάλωσες αγόρι μου και παρόλο που δεν το δείχνω, είμαι βαθιά συγκινημένη!  Ο αγιασμός πραγματοποιήθηκε στο προαύλιο του δημοτικού σχολείου, στις 09:00 πμ. Σε πήρα από το χέρι και περπατήσαμε μέχρι εκεί, 2 τετράγωνα απέχει (βλέπεις) από το σπίτι μας. Περάσαμε τη μεγάλη καγκελόπορτα και μπήκαμε μέσα… Πλήθος μαθητών με τους γονείς τους ήταν συγκεντρωμένοι στο τεράστιο προαύλιο. Άγχος, αγωνία, νευρικότητα αλλά και χαρούμενες φωνούλες και φωτεινά χαμόγελα. Γνώριμα, ποικίλα συναισθήματα για μια τόσο σημαντική μέρα! Δεν άργησες να κάνεις ερωτήσεις για όλα όσα έβλεπες γύρω σου. Το τραπέζι του αγιασμού, το γήπεδο του μπάσκετ στο προαύλιο, τις τάξεις λίγο πιο μέσα… Σου έκανα μία μικρή ξενάγηση στο χώρο και σου έδωσα απαντήσεις για όλα. Μετά τον αγιασμό ακολούθησαν τα καλωσορίσματα και οι ευχές για τη νέα σχολική χρονιά… Κι έπειτα,…

Τα γενέθλια του καλού μου, σηματοδοτούν πάντα το τέλος του καλοκαιριού και των διακοπών μας, 29 Αυγούστου βλέπετε… Κάθε χρόνο τα γιορτάζουμε όλοι μαζί, στην αυλή του σπιτιού στο χωριό. Φέτος όμως θέλησα να του οργανώσω ένα διαφορετικό πάρτι γενεθλίων, γεμάτο εκπλήξεις. Ένα πάρτι γενεθλίων με θέμα τη θάλασσα! Αρχικά, το πρόγραμμα είχε ψάρεμα, παρέα με τον μπαμπά μου! Ο Χρήστος δεν είχε πάει ποτέ μέχρι σήμερα… Αυτή θα ήταν μια όμορφη εμπειρία! Το ξυπνητήρι χτύπησε στις 6:00 πμ. Πήραν το κολατσιό τους μαζί (αυτό που τους είχα ετοιμάσει από βραδύς, εγώ δυστυχώς δεν τους ακολούθησα και το μετάνιωσα πικρά), έδεσαν τη βάρκα με το τρέιλερ πίσω από το αυτοκίνητο και κατευθύνθηκαν για το λιμάνι. Το αργότερο μέχρι τις 7:00 πμ έπρεπε να έχουν ρίξει τη βάρκα… όπως λέει κι ο μπαμπάς μου, μετά τις 7:00 πμ μεσημεριάζει… Το πρώτο ψάρι, τσίμπησε στη δική του πετονιά, τι χαρά! Και μετά…

Διακοπές στο χωριό του μπαμπά. Η Βροντού, βρίσκεται στους πρόποδες του Ολύμπου. Λένε, ότι πήρε αυτό το όνομα, από τη δυνατή ροή του νερού που έρεε ορμητικά από το βουνό, μιας και το αρχαίο χωριό ήταν χτισμένο δίπλα στο ρέμα της Αγίας Τριάδας (ξωκλήσι του 14ου αιώνα χτισμένο πάνω σε βράχο απότομης πλαγιάς, με απίστευτη θέα προς τις απότομες βουνοκορφές του Ολύμπου – εκεί όπου βαφτίστηκε κι ο Αναστάσης μας!). Φέτος το επισκεφθήκαμε αρχές Αυγούστου, με το που βγήκε σε άδεια ο μπαμπάς σας. Εκεί μας περίμεναν οι γονείς του, ο παππούς Γιώργος και η γιαγιά Ζωή, ότι που είχαν έρθει από Γερμανία για τις καλοκαιρινές τους διακοπές!  Οι διακοπές μας κι εκεί, συνέχισαν να κυλούν ήρεμα, ξέγνοιαστα, χαρούμενα, πότε λίγο πιο βαρετά, πότε με περισσότερο ενθουσιασμό… Συνεχίσαμε τα απογευματινά μας μπάνια στις παραλίες της Πλάκας Λιτοχώρου, όπως στο “Μήλο”  – μια από τις αγαπημένες σου Γιώργο μου, στο Βαρικό, αλλά…

Via Κοντεύει ένας μήνας τώρα που έχουμε ξεκινήσει τις καλοκαιρινές μας διακοπές. Μακρυά από τη ζέστη, τους γρήγορους ρυθμούς και την τρέλα της Αθήνας! Πάλι εδώ, στα γνωστά μας λημέρια, όπως και κάθε χρόνο άλλωστε… Στο χωριό της μαμάς, στο Νέο Πύργο της όμορφης Βόρειας Εύβοιας. Στο καταπράσινο χωριό μου, με την υπέροχη θάλασσα, την τεράστια παραλία και τον καθαρό, θαλασσινό αέρα, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από άλλους τουριστικούς προορισμούς της χώρας μας, της Ελλαδάρας μας! Via Via Via Via Via Στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς, με τον τεράστιο, περιποιημένο κήπο, τα όμορφα λουλούδια και τον πλούσιο μπαχτσέ, με τα φρέσκα ζαρζαβατικά, που έρχονται καθημερινά στο πιάτο μας, να εμπλουτίσουν το μεσημεριανό τραπέζι… Τι άλλο να ζητήσει κανείς? Πείτε μου… Αχ, ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΟΣΟ Σ’ΑΓΑΠΩ! Από την πρώτη μέρα που πατήσαμε το πόδι μας στο χωριό, είστε άλλα παιδιά! Πιο ξέγνοιαστα, πιο χαρούμενα, πιο γελαστά, πιο ζωηρά!!!!! Κάθε μέρα, ξυπνάμε…

Το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος το περάσαμε στην Αθήνα… καταρχήν ο μπαμπάς δούλευε μέχρι και το Σάββατο (έως το απόγευμα) λόγω ενός συνεδρίου και κατά δεύτερον το σπίτι μας στο χωριό παραμένει ακόμα κλειστό! Δεν έχουν επιστρέψει ο παππούς και η γιαγιά… αυτό όμως δεν θα κρατήσει για πολύ ακόμη… Την Κυριακή ήρθε ο παππούς σας από το χωριό γιατί θα έφευγε το ίδιο βράδυ για Μυτιλήνη. Η μέρα μας κύλησε όμορφα… πήγαμε στο πάρκο Φλοίσβου για να παίξετε και να πιούμε εμείς οι μεγάλοι το καφεδάκι μας! Το μεσημέρι φάγαμε το ωραίο γιουβετσάκι που είχε ετοιμάσει η μανούλα (εγώ) και ξεκουραστήκαμε λίγες ώρες, πριν αποχαιρετήσουμε τον παππού στο λιμάνι του Πειραιά… (Ναι, ναι, επιτέλους, έφυγε για να μαζέψει την οικογένεια και την επόμενη εβδομάδα να επιστρέψουν όλοι μαζί από το νησί με προορισμό αυτή τη φορά το αγαπημένο μας χωριό – τον Νέο Πύργο! Το σπιτάκι μας  θα ανοίξει για τα καλά τις πύλες του και θα γεμίσει ξανά…

Σαν σήμερα, 25 Μαΐου πριν από 2 χρόνια (2013), έγινα για δεύτερη φορά μανούλα! Στις 15:10 σε κράτησα στην αγκαλιά μου για πρώτη φορά και με πλημμύρισαν δάκρυα χαράς κι αγάπης. Ήσουν τόσος όμορφος – λευκή επιδερμίδα και μαύρα μαλλάκια – ένας άγγελος που το έσκασε από τον ουρανό για να βρει τη θέση του μέσα στην οικογένειά μας! Σ’ευχαριστώ πολύ αγοράκι μου για όλες εκείνες τις στιγμές που μου χάρισες, για όλα εκείνα τα συναισθήματα που γέμισες την καρδιά μου! Συμπεριλαμβανομένων κι εκείνων που έκλαψα, στεναχωρήθηκα και φοβήθηκα τόσο πολύ με το μικρό πρόβλημα υγείας που παρουσίασες και εξαιτίας του, πέρασες τις πρώτες μέρες της ζωής σου μέσα στη Μ.Ε.Ν.Ν του μαιευτηρίου, μακρυά από την αγκαλιά της μανούλας! Όμως τα κατάφερες και βγήκες νικητής και γύρισες κοντά μου, κοντά μας… Να τα εκατοστήσεις τα χρόνια σου μικρέ μου άγγελε! Να σ’έχει ο Θεός καλά και να είσαι πάντα χαμογελαστός…

Pin It