Πριν μερικούς μήνες, έπεσε στην αντίληψή μου η κυκλοφορία του δεύτερου βιβλίου της Βανέσας Αδαμοπούλου σε συνεργασία με τις εκδόσεις Ψυχογιός, με τίτλο «από ζάχαρη κι αλάτι»! 

apo-zaxarh-ki-alati

Αρχικά, ο τίτλος έχω να σου πω ότι με γοήτευσε πολύ ενώ στη συνέχεια σκέφτηκα: δεύτερο βιβλίο, γιατί έχει γράψει και πρώτο; Μιλάμε για την γνωστή Βανέσα Αδαμοπούλου, την τραγουδίστρια και ηθοποιό, αναρωτήθηκα; Αφού το έψαξα λίγο παραπάνω πληροφορήθηκα πως η καλλιτέχνιδα έκανε στροφή στην καριέρα της πραγματοποιώντας ένα μεγάλο της όνειρο, τη συγγραφή βιβλίων. Το πρώτο της βιβλίο μάλιστα «Αθώοι στον έρωτα», απέσπασε πολύ καλές κριτικές (δεν το έχω διαβάσει ακόμα…). Ομολογώ ότι αυτό με εξέπληξε ευχάριστα, πρώτον γιατί μου είναι αρκετά συμπαθής η ίδια και δεύτερον γιατί μου αρέσουν οι άνθρωποι που έχουν το χάρισμα να διαχειρίζονται με επιτυχία πολλαπλές πτυχές της καλλιτεχνικής τους φύσης, πόσο μάλλον όταν αυτές αλληλοσυμπληρώνουν η μία την άλλη! Όλο αυτό λοιπόν μου κέντρισε την περιέργεια και θέλησα να το διαβάσω…

Λίγα λόγια

Ένας διακεκριμένος επιστήμονας εξομολογείται. Ξετυλίγει θαρρετά τον μίτο της ύπαρξής του με ιδιαίτερο ζήλο και νοσταλγία, αγκαλιάζει όλα εκείνα που τον έθρεψαν και τον στοίχειωσαν, εκείνα που αγάπησε κι άγγιξε με τα δάχτυλά του. Αναμετριέται με θεριά και δαίμονες, δίνει φωνή σε όσους έφυγαν, για να στήσει από την αρχή τους σταθμούς της πολυτάραχης ζωής του. 
Από την Ήπειρο του 1940, παραμονές της επίθεσης των Ιταλών του Μουσολίνι, στην Απελευθέρωση και στον Εμφύλιο, και σχεδόν ως την Ελλάδα τού σήμερα, με ενδιάμεσους σταθμούς σε Αθήνα, Ρώμη, Χαϊδελβέργη, η ζωή του Αντρέα, καθηγητή φιλοσοφίας, κυλά σαν το τρεχούμενο νερό, μέχρι τη μέρα που θα αλλάξει για πάντα το παρόν, το μέλλον και το παρελθόν του. 

Ένας απολογισμός δίχως τεφτέρια, μια βαλίτσα θύμησες χωρίς παραλήπτη και μια ζυγαριά που αψηφά κέρδη και χασούρες, έτσι όπως το έλεγε απλά, αλλά καθόλου αφιλοσόφητα, η γιαγιά Βένη: «Ζάχαρη κι αλάτι, παιδί μου, η ζωή του καθενού. Ποιου λίγο, ποιου πολύ, τι σημασία έχει; Ζάχαρη κι αλάτι η ζωή!»
Από τον τίτλο του διέκρινα πω θα έχω να κάνω με κάτι ιδιαίτερο, πίστευα πως η ιστορία θα είναι έντονη με πλούσιες εικόνες γεμάτες συναισθήματα. Κι όταν ξεκίνησα να το διαβάζω, κατάλαβα ότι δεν είχα πέσει έξω… άλλωστε ο τίτλος αυτός σε παραπέμπει σε μία φράση του λαού μας: «Όλα για τον άνθρωπο είναι, και καλά και κακά!» Από ζάχαρη κι αλάτι! Όπως και η ιστορία του Αντρέα, του πρωταγωνιστή…
Το βιβλίο είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, πράγμα που θεωρώ ότι φέρνει τον αναγνώστη πιο κοντά στην ίδια την ιστορία και βοηθάει καλύτερα στην εξέλιξή της! Τον ρόλο του αφηγητή έχει ο Αντρέας, καθηγητής φιλοσοφίας ο οποίος εξομολογείται τα γεγονότα της παιδικής του ηλικίας που τον σημάδεψαν, έμειναν χαραγμένα στο μυαλό του κι ως εκ τούτου καθόρισαν και τη μετέπειτα ζωή του. Πρόκειται για μια εξομολόγηση ψυχής…
Ο Αντρέας γεννήθηκε το 1932 σ’ένα χωριό της Ηπείρου, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια! Η οικογένειά του πατριαρχική κατά κύριο λόγο. Μ’έναν πατέρα σκληρό και εσωστρεφή, φειδωλό σε λόγια και συναισθήματα και με μια μάνα εύθραυστη που ακολουθεί μειλίχια το πεπρωμένο της. Ο Αντρέας ένα παιδί που λατρεύει τη μητέρα του ενώ παράλληλα φοβάται τον πατέρα του που για εκείνον ήταν κι ο μεγάλος του αντίζηλος… διεκδικούν κι οι δυο την αγάπη της και ένα μερίδιο στην καρδιά της. Μια σχέση αγάπης και μίσους που θα τους σημαδέψει και τους δυο. Ζουν στο σπίτι που έχτισε ο πατέρας του, απομονωμένοι από το υπόλοιπο χωριό με μόνη διέξοδο τις επισκέψεις στο σπίτι της αγαπημένης του γιαγιάς. Με την είσοδο της Ελλάδας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και την επιστράτευση του πατέρα του, όλα παίρνουν διαφορετική τροπή… και ιστορία ξετυλίγεται σιγά σιγά…
Στο βιβλίο αναφέρονται μερικώς τα ιστορικά γεγονότα, χωρίς να αποτυπώνεται πλήρως η φρίκη του πολέμου, της κατοχής και των κατακτητών όπως είναι γραμμένα στα σχολικά βιβλία που έχουμε διαβάσει. Η ιστορική αναφορά γίνεται μ΄έναν τρόπο πιο γλυκό λιγότερο τρομακτικό, μέσα από την εξιστόρηση ενός μικρού αγοριού…

Πρόκειται για ένα καλογραμμένο βιβλίο, που η εξιστόρηση γίνεται με λιτό αλλά όχι απλοϊκό τρόπο ! Επίσης, αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ο χειρισμός της ντοπιολαλιάς! Πλούσιο σε εικόνες συναισθημάτων δοσμένες με έναν μοναδικό τρόπο που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο. Σίγουρα δεν είναι ένα βιβλίο που θα το χαρακτήριζα συγκλονιστικό αλλά σίγουρα δεν με άφησε αδιάφορη! Κατά τη γνώμη μου είναι ένα βιβλίο που σέβεται απόλυτα τον αναγνώστη! Εγώ το διάβασα ευχάριστα και ομολογώ ότι με συγκίνησε αρκετά!

Το βιβλίο μπορείς να το αγοράσεις με έκπτωση από εδώ!

Σε γλυκοφιλώ
Μαρία

Author

Hello I'm Maria, the one behind the scenes, μαμά του 8 χρόνου Γιώργου & του 5,5 χρονών Αναστάση. Τα μικρά μου αντράκια, σύμφωνα με τον τίτλο του blog - Maria's Little Men!

4 Σχόλια

  1. Πολύ ωραία ανάρτηση !
    Είχα διαβάσει για το βιβλιο στην εφημερίδα του Ψυχογιού κι όντως φαίνεται ενδιαφέρον!
    Φιλία
    Αθανασία

    • Σου άρεσε Αθανασία, σ'ευχαριστώ πολύ! Όταν τελειώσεις με τις "εκκρεμότητές" σου να το διαβάσεις! φιλάκια

  2. Πολύ ωραίο post, Μαράκι! Το βιβλίο αυτό το έχω σταμπάρει από τότε που κυκλοφόρησε, διάβασα το δωρεάν απόσπασμα και με κέρδισε, αλλά ακόμη δεν το έχω αποκτήσει! Θα το διαβάσω όμως σίγουρα κάποια στιγμή! Φιλιά!
    Maria Ifadopoulou

    • Γεια σου Μαρία μου και σ'ευχαριστώ για το σχόλιο!Θα χαρώ να μου πεις τις εντυπώσεις σου όταν το διαβάσεις με το καλό… φιλάκια

Write A Comment

Pin It